Zatrzymanie i postój - Zatrzymanie jest to unieruchomienie pojazdu, nie wynikające z warunków lub przepisów ruchu drogowego, które trwa nie dłużej niż 1 minutę oraz każde inne unieruchomienie wynikające z warunków ruchu lub przepisów. Postój pojazdu jest to unieruchomienie pojazdu nie wynikające z warunków lub przepisów ruchu drogowego, które trwa ponad jedną minutę. Nie ma przy tym znaczenia czy kierujący opuścił pojazd i czy silnik pojazdu jest uruchomiony. Należy jednak pamiętać, że niedozwolone jest oddalanie się kierującego od pojazdu, w którym silnik nie został wyłączony. Zatrzymanie i postój pojazdu są dozwolone tylko w tym miejscu i takich warunkach, w których jest on widoczny z dostatecznej odległości dla innych uczestników ruchu drogowego i nie powoduje zagrożenia ruchu drogowego lub jego utrudniania. Podczas zatrzymywania pojazdu na jezdni kierujący powinien ustawić pojazd jak najbliżej jej krawędzi oraz równolegle do niej. Natomiast podczas postoju na drodze, poza obszarem zabudowanym, kierujący w miarę możliwości powinien ustawić pojazd poza jezdnią.
Kierujący ma obowiązek stosować się do znaków drogowych wskazujących sposób zatrzymania lub postoju pojazdu.

• na mostach i wiaduktach oraz w tunelach,
• na przejazdach kolejowych i tramwajowych oraz w odległości mniejszej niż 10 metrów od przejazdu,
• na skrzyżowaniach i w odległości mniejszej niż 10 metrów od skrzyżowania,
• na przejściach dla pieszych i na przejazdach dla rowerzystów oraz w odległości mniejszej niż 10 metrów przed tymi przejściami lub przejazdami. Na drogach dwukierunkowych o dwóch pasach ruchu zabrania się zatrzymywania także za przejściami dla pieszych i za przejazdami dla rowerzystów w odległości mniejszej niż 10 metrów,
• na odcinku przed przednią stroną znaku lub sygnału drogowego w odległości mniejszej niż 10 metrów, w przypadku, gdy mogłyby one być zasłonięte przez pojazd,
• w odległości mniejszej niż 15 m od słupka lub tablicy oznaczającej przystanek komunikacji publicznej, a na przystanku z zatoką - na całej jej długości,
• w odległości mniejszej niż 15 metrów od punktów końcowych wysepki umieszczonej na drodze w sytuacji, gdy jezdnia z prawej strony wysepki ma tylko jeden pas ruchu,
• na jezdni wzdłuż linii ciągłej oraz w pobliżu jej punktów krańcowych jeśli zmusiłoby to innych kierujących pojazdami wielośladowymi do najeżdżania na tą linię,
• na jezdni wzdłuż linii przerywanej, wyznaczającej krawędź jezdni oraz na poboczu i na jezdni wzdłuż linii ciągłej wyznaczającej krawędź jezdni (patrz rysunek),
• na jezdni, przy jej lewej krawędzi, z wyjątkiem zatrzymania lub postoju na obszarze zabudowanym na drodze jednokierunkowej lub na jezdni dwukierunkowej o małym natężeniu ruchu,
• na autostradzie i drodze ekspresowej z wyjątkiem miejsc do tego przeznaczonych. Jeżeli unieruchomienie pojazdu nastąpiło z przyczyn technicznych, kierujący pojazdem jest obowiązany usunąć pojazd z jezdni oraz ostrzec innych uczestników ruchu (zobacz: postój pojazdu uszkodzonego),
• na pasie pomiędzy jezdniami,
• na drodze lub ścieżce dla rowerów.

Poza wymienionymi wyżej miejscami, gdzie zabronione jest zatrzymywanie, zabrania się tylko postoju pojazdu:  

• na odcinku przed i za przejazdem kolejowym od przejazdu do słupka wskaźnikowego z jedną kreską,
• w miejscach utrudniających dostęp do innego prawidłowo zaparkowanego pojazdu lub wyjazdu tego pojazdu,
• w miejscach, w których pojazd utrudniałby lub uniemożliwiał wjazd lub wyjazd, w szczególności z bramy, garażu, parkingu lub wnęki postojowej,
• w strefie zamieszkania w innym miejscu niż do tego wyznaczone.
• na obszarze zabudowanym, pojazdu lub zespołu pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 16 t lub o długości przekraczającej 12 m, poza wyznaczonymi w tym celu parkingami.
 

• na danym odcinku nie obowiązuje zakaz zatrzymywania lub zakaz postoju,
• szerokość chodnika pozostawiona dla pieszych nie jest mniejsza niż 1,5 metra i nie utrudnia im ruchu.
• pojazd umieszczony przednią osią na chodniku nie utrudnia ruchu pojazdów na jezdni,

Przepisy dopuszczają także zatrzymanie na chodniku przy krawędzi jezdni całych samochodów osobowych i motocykli pod warunkiem, że pozostawiona szerokość chodnika dla pieszych nie jest mniejsza niż 1,5 metra i nie utrudnia im ruchu. Inne pojazdy o dopuszczalnej masie całkowitej nie przekraczającej 2,5 tony mogą być w całości umieszczane na chodniku tylko w miejscach odpowiednio do tego wyznaczonych przy pomocy znaku drogowego pionowego "parking" (D-18)  lub znaków drogowych poziomych namalowanych na jezdni. Wprowadzone za pomocą znaków drogowych ograniczenia w zatrzymaniu lub postoju pojazdów nie dotyczy pojazdów komunikacji publicznej, zatrzymujących się na przystankach.

Przed pozostawieniem pojazdu, kierujący jest zobowiązany do takiego zabezpieczenia pojazdu, aby nie spowodował on wypadku i nie mógł być uruchomiony przez osoby niepowołane (np. dzieci). Przez termin "zabezpieczenie pojazdu" rozumiemy:  

• unieruchomienie silnika,
• wyjęcie kluczyka ze stacyjki,
• zamknięcie okien i drzwi,
• zaciągnięcie hamulca ręcznego.

W okresie niedostatecznej widoczności należy także włączyć światła pozycyjne lub postojowe, jeżeli pojazd je posiada. W pojeździe nie złączonym z przyczepą oraz w zespole pojazdów o długości nie przekraczającej 6 m dopuszcza się włączenie świateł postojowych jedynie od strony środka jezdni.

Podczas zatrzymania lub postoju na spadku lub wzniesieniu, kierujący powinien ponadto włączyć bieg pierwszy lub wsteczny oraz skręcić koła pojazdu w stronę krawędzi jezdni, przy której pojazd stoi.

Policja, Straż Graniczna lub straż miejska ma prawo usunąć pojazd pozostawiony w miejscu, w którym jest to zabronione i utrudnia ruch bądź zagraża bezpieczeństwu. Usuwanie tak pozostawionego pojazdu odbywa się na koszt jego właściciela. Ponadto funkcjonariusze Policji lub straży miejskiej mogą stosować blokady na koła pojazdu, który został pozostawiony w miejscu, w którym jest to zabronione, lecz nie utrudnia ruchu i nie zagraża bezpieczeństwu.

Pojazd pozostawiony bez tablic rejestracyjnych lub pojazd, którego stan wskazuje na to, że nie jest używany, może zostać usunięty z drogi przez straż gminną lub Policję na koszt właściciela lub posiadacza. Pojazd usunięty w ten sposób, nie odebrany na wezwanie gminy przez uprawnioną osobę w terminie 6 miesięcy od dnia usunięcia, uznaje się za porzucony z zamiarem wyzbycia się, z wyjątkiem sytuacji, gdy nieodebranie pojazdu nastąpiło z przyczyn niezależnych od osoby zobowiązanej, przechodzi na własność gminy z mocy ustawy. Pojazd przechodzi także na własność gminy, gdy w terminie 6 miesięcy od dnia jego usunięcia nie zostanie ustalona osoba uprawniona do jego odbioru.